Tá teir vóru lidnir við arbeiðið og gjørdu klárt til at fara til hús hendi óhappið:
Tummas startar upp og Andrias gevur tekin um, at hann hevur loyst aftan. Tummas koblar so í, men í somu løtu hoyrir hann á Andriasi, at hann hevur øgiliga pínu og sær, at hann hevur fingið eina buktu um annað beinið. Tí koblar hann beinavegin úr aftur og loypur aftur at síggja til hansara. Tá sær hann, hvussu illa Andrias bløðir.
Tummas loypur so fram aftur og fær bátin vekk frá øllum fortoyningum og síðan aftur til Andrias at leggja okkurt undir tað skaddað beinið, soleiðis, at tað kemur at liggja høgt. Síðani bindur Tummas tveir strammar endar um lærið hjá Andrias fyri at steðga bløðingini.
Teir fáa skorið stilvan av beininum, og síðani rennur Tummas framm í stýrhúsið og setur fulla ferð norð á Oyragjógv, hann ringir 112 og til formannin, sum hevur kontakt við Andrias allatíðina. 112 ringir aftur og spyr hvussu stendur til og Tummas biður um at fáa ein sjúkrabil skjótast gjørligt norð á Oyragjógv.
Klokkan 18.50 kom sjúkrabilurin á Oyragjógv – stutta løtu áðrenn vóru eisini tveir aðrir mans hjá Luna komnir norð at hjálpa til.
Sjúkrabilurin koyrir Andrias til Havnar har hann alt fyri eitt verður lagdur undur skurð. Fóturin vísti seg at vera so illa farin, at neyðugt var at taka beinið beint niðanfyri knæ.
Men at ein so ungur maður klárar at handla so gott í so pressaðum umstøðum er eitt stórt bragd í sjálvum sær, tí um hann einki gjørdi ella kanska svímaði sjálvur, so kundi enn størri vanlukka staðist av hendingini.
Andrias sigur sjálvur soleiðis í tilnevningini:
”Tummas eigur lívið í mær fyri at halda høvdið kalt og handla rætt og skjótt.”
Vinarliga broyt tínar kennifíla - og privatlívsstillingar fyri at síggja hetta innihald