2023-04-25 08:34
Har ið merkini veittra, veittri eisini mítt, tað ber kvøðu frá landi mínum fagurt og frítt; og eg kenni meg orna gjøgnum mønu og merg, síggi brim randa strendur og berg, hoyri vetrarins brot boða summarsins lot, hoyri heystmyrka lag, boða várljósan dag. Fylkjast rað vit í rað, kenna hjørtuni tað: vit við tær stevna stinnir avstað. Orð: Hans Andrias Djurhuus, 1920.
Vinarliga broyt tínar kennifíla - og privatlívsstillingar fyri at síggja hetta innihald